Λαμία.Πως θα γίνει πιο φιλική για τους πεζούς;

Θέματα - Κυκλοφορικό

Τετάρτη, 18 Αύγουστος 2010 19:46

Σκέψου μια πόλη που να σε προσκαλεί να την περπατήσεις και:

- να κάνεις άνετα τις καθημερινές σου δουλειές περπατώντας με ασφάλεια στα πεζοδρόμια και τους πεζόδρομους

- γονείς με παιδιά και καρότσια να κυκλοφορούν ελεύθερα και να μπορούν να διασχίζουν χωρίς κίνδυνο τα πεζοδρόμια και τους δρόμους

- τα άτομα με περιορισμένη κινητικότητα να κινούνται χωρίς δυσκολία αφού η καθημερινότητα ανήκει και σ΄ αυτούς

- οι πεζόδρομοι και τα πεζοδρόμια να ανήκουν στους πεζούς και δε θα σκοντάφτεις πάνω σε μηχανάκια, παρκαρισμένα αυτοκίνητα, τραπεζοκαθίσματα και διάφορα εμπορεύματα

- να μπορείς να πηγαίνεις παντού με τα πόδια και με ποδήλατο

- τα αυτοκίνητα να περιορίζονται στους δρόμους και τους χώρους στάθμευσης και οι οδηγοί να σέβονται την παρουσία των πεζών

Είμαστε κάτοικοι αυτής της πόλης. Καθημερινοί άνθρωποι, εργαζόμενοι, υπάλληλοι και επαγγελματίες, νοικοκυρές και επιχειρηματίες, μαθητές και συνταξιούχοι, φοιτητές και άτομα με ειδικές ανάγκες, γονείς με παιδιά. Κι εμείς, όταν χρειάζεται, κινούμαστε με τα αυτοκίνητά μας, αλλά όταν είμαστε πεζοί θέλουμε να περπατούμε ελεύθερα στην πόλη μας.

Πιστεύουμε ότι η έλλειψη ελεύθερων χώρων, ο μικρός αριθμός πεζοδρόμων και η κατάληψη των πεζοδρομίων, η άναρχη κυκλοφορία και στάθμευση αυτοκινήτων και δικύκλων, η έλλειψη κάθε σεβασμού προς τους πεζούς, περιορίζουν τις δυνατότητες μετακίνησης των πεζών, αποκλείουν από τους δημόσιους χώρους τις ασθενέστερες κατηγορίες και ιδίως τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα.

Επιθυμούμε μια πόλη με ισότιμη και αρμονική συνύπαρξη πεζών και τροχοφόρων

Ζητούμε μια καλύτερη ποιότητα ζωής σε μια πόλη φιλική, προσπελάσιμη με τα πόδια και το ποδήλατο

Θεωρούμε ότι ο καθένας μας ως πεζός έχει δικαίωμα να ζει και να κινείται σε ένα υγιές περιβάλλον και να απολαμβάνει ελεύθερα τους δημόσιους χώρους σε κατάλληλες συνθήκες που θα εξασφαλίζουν τη σωματική και ψυχική του υγεία.
Έχει δικαίωμα να ζει σε μια πόλη οργανωμένη, έτσι ώστε τα μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς να περιορίζονται στο ρόλο και τους χώρους, που τους ανήκουν, και οι άνθρωποι, κάτοικοι ή επισκέπτες, να ζουν τους δρόμους και τις γειτονιές της.

Η Λαμία, μια πόλη χωρίς Δημαρχείο

Θέματα - Κοινωνικά

Τρίτη, 17 Αύγουστος 2010 13:19

Πριν 20 περίπου χρόνια, ως νέος δημοτικός σύμβουλος τότε στο Δήμο της Λαμίας, μαζί με κάποιους άλλους, είχαμε την τόλμη να ζητάμε ένα γραφείο για να μπορούμε να ασκούμε καλύτερα τα καθήκοντά μας. Ο τότε Δήμαρχος μάς υποσχέθηκε ότι με τη μεταφορά του Δημοτικού Συμβουλίου στην καινούργια αίθουσα συνεδριάσεων στην οδό Αινιάνων θα μπορούσαμε να έχουμε το δικό μας γραφείο. Η μεταφορά του Δ.Σ. έγινε, γραφείο δεν μας δόθηκε φυσικά ποτέ.

Στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου πριν λίγες μέρες, ο εκπρόσωπος της μείζονος μειοψηφίας επανέλαβε το αίτημα προς τον κ Δήμαρχο (κάτι που έχει γίνει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια…), να δοθεί ένα γραφείο για να μπορούν να ασκούν καλύτερα τα καθήκοντά τους ως αντιπολίτευση. Αυτή τη φορά ο κ Δήμαρχος υποσχέθηκε πως θα μπορέσει να ικανοποιήσει το αίτημα της αντιπολίτευσης με τη μεταφορά των υπηρεσιών του Δήμου στο κτίριο του παλιού Νοσοκομείου. “Το τάξιμο δεν χαλάει”, λέει ο λαός μας. Είκοσι χρόνια κάποιοι περιμένουν ένα γραφείο, είκοσι χρόνια κάποιοι τάζουν…

Είκοσι χρόνια η πόλη περιμένει να δει δημαρχείο και δημαρχείο δεν βλέπει. Η Λαμία, μια πόλη 100.000 κατοίκων, πρωτεύουσα του Νομού και της Περιφέρειας, δεν αξιώθηκε να έχει δημαρχείο, την ώρα που και ο μικρότερος δήμος της χώρας έχει. Τα τελευταία 12 χρόνια δήμαρχος της πόλης είναι ο σημερινός. Προφανώς χρειάζεται πολλά περισσότερα χρόνια για να μπορέσει να υλοποιήσει ένα τόσο μεγάλο στόχο. Του δόθηκαν ευκαιρίες και με το παραπάνω να πραγματοποιήσει το όραμά του. Δοκιμάστηκαν οι δυνατότητές του, καιρός να απέλθει.

 

Στέφανος Σταμέλλος
Μέλος της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας
 

Αυτοδιοικητικές εκλογές: Η λύση είναι στα χέρια των ενεργών πολιτών και όχι του χρίσματος και των κομμάτων

Θέματα - Κοινωνικά

Κυριακή, 15 Αύγουστος 2010 22:09

Βρισκόμαστε δυόμισι περίπου μήνες πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές, που θα γίνουν στις 7 Νοεμβρίου. Η κοινωνία μας βαδίζει προς τις εκλογές σκεπτική, διστακτική και απρόθυμη, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, επηρεασμένη από το κλίμα των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης, αλλά και το άγνωστο της διοικητικής αναδιάρθρωσης της χώρας με τον «Καλλικράτη». Ελάχιστοι ξέρουν τί καινούργιο θα φέρει ο “Καλλικράτης”. Πολλοί δεν ξέρουν καν την ημερομηνία των εκλογών. Το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες είναι τεράστιο. Οι προοπτικές δύσκολες. Τα εισοδήματα συνεχώς μειώνονται. Οι προσδοκίες από την πολιτική και τους πολιτικούς είναι μηδαμινές.

Παρά ταύτα, οι ατομικές φιλοδοξίες και οι κρυφοί ή φανεροί πόθοι, με ιδιοτέλειες και ωφελιμιστικές προεκτάσεις, συναντώνται με τις αρχηγικές εμφανίσεις στα υπό συγκρότηση ψηφοδέλτια. Παράγοντες κινούνται προσπαθώντας να δημιουργήσουν εκλογικά σχήματα, μα δεν συναντούν την ανταπόκριση που συναντούσαν σε παλιότερες εποχές.

Πολύς λόγος γίνεται στα διάφορα ΜΜΕ σχετικά με τα χρίσματα των δύο μεγάλων κομμάτων. Δυσανάλογος με το κοινωνικό ενδιαφέρον. Όμως, τί σημαίνει χρίσμα στις μέρες μας, όταν οι οργανώσεις των κομμάτων δεν λειτουργούν και η ιδιότητα του μέλους δεν σηματοδοτεί κάτι σε επίπεδο ιδεολογίας ή προγράμματος και θέσεων στα προβλήματά μας; Όταν δεν συνέρχονται τα μέλη και δεν συζητούν; Όταν δεν υπάρχει ουσιαστική διάρθρωση, δικτύωση μεταξύ πολιτών - κομματικών μελών - οργάνωσης βάσης - περιφερειακών και κεντρικών οργάνων; Τοπικά, τα δύο κόμματα εξουσίας είναι κυρίως έκφραση ενότητας συμφερόντων, τα οποία συμφέροντα έχουν μορφοποιηθεί γύρω από συγκεκριμένους παράγοντες, που έχουν σχέση με την διαχείριση της εξουσίας. Γύρω από τους βουλευτές, τους δημάρχους και τους δημοτικούς συμβούλους και τα κομματικώς επιλεγμένα στελέχη της δημόσιας διοίκησης. Η ενότητα, αν εμφανίζεται, είναι επίπλαστη, προσχηματική, επιφανειακή.

Τα κόμματα έχουν χάσει την επιρροή τους. Επιρροή έχουν τώρα τα πρόσωπα. Αυτά δημιουργούν διαπροσωπικές σχέσεις και συμμαχίες, ανάλογα  με τις ατομικές τους επιδιώξεις. Ζήσαμε, και ζούμε ακόμα μέχρι σήμερα, πληθώρα ατομικών τακτικών, που συνευρίσκονται περιπτωσιακά σε κοινές στρατηγικές κατάκτησης θέσεων διαχείρισης κρατικού χρήματος (με την γνωστή ασυδοσία και τα γνωστά αποτελέσματα της κρίσης…).

Έτσι δημιουργούνται τοπικά πλαδαρά και ασαφή μορφώματα - σχήματα, τα οποία πλησιάζουν τις δημοτικές εκλογές με γενικές και απροσδιόριστες προτάσεις, που η διαμόρφωσή τους ανατίθεται στον επικεφαλής. Δεν υπάρχουν τοπικές συλλογικές επιδιώξεις. Υπάρχουν αυτονομημένες φιλοδοξίες. Η δήθεν καθυστέρηση, που παρουσιάζεται ακόμα και στο χρίσμα των επικεφαλής από μέρους των κομμάτων εξουσίας, έχει το λόγο της. Θα φθάσουμε δύο μήνες πριν τις εκλογές για να αιφνιδιαστούν οι πάντες με μια γρήγορη προεκλογική περίοδο για να μην υπάρξει ιδιαίτερη ζύμωση γύρω από τα προβλήματα, που πηγάζουν από την κεντρική πολιτική σκηνή, και να μην υπάρξουν υποσχέσεις και προγράμματα που θα δεσμεύουν τα σχήματα και τους υποψηφίους.

Τα χρίσματα των δύο κομμάτων εξουσίας δεν πρόκειται παρά να υπηρετήσουν, όπως υπηρέτησαν τα προηγούμενα χρόνια, σταθερά το ίδιο πρότυπο δημοτικής πολιτικής. Ένα δημαρχοκεντρικό μοντέλο δημοτικής πολιτικής, με τον πολίτη στο περιθώριο, με ρουσφετάκια και μικροεξυπηρετήσεις και με αναπαραγωγή της κεντρικής πολιτικής στην τοπική κοινωνία, με δημοτικά συμβούλια “μικρές βουλές”. Αυτή είναι η αλήθεια.

Από το 1974 μέχρι το 1982 υπήρχε η τάση να ψηφίζουν οι πολίτες πιο ριζοσπαστικά από ό,τι στις βουλευτικές εκλογές αξιολογώντας την κινηματική ζωντάνια των υποψηφίων. Σαν αποτέλεσμα της παντοκρατορίας του ΠΑΣΟΚ  από το 1986 και μετά είχαμε την πλήρη κομματικοποίηση των δημοτικών εκλογών, η οποία συνεχίστηκε επί ΝΔ και γίνεται προσπάθεια να συνεχιστεί και στις μέρες μας με τα χρίσματα.

Σήμερα λέμε ότι είναι μια εποχή αλλαγών. Οι όροι λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τη νέα αυτοδιοικητική δομή έχουν αλλάξει. Ο δήμαρχος και η νέα Δημοτική Αρχή έχει την δυνατότητα να διαχειριστεί σοβαρά ζητήματα. Ζητήματα ανάπτυξης και κοινωνικής πολιτικής χωρίς την κρατική κάλυψη. Ο νέος Δήμος θα πρέπει να διαχειριστεί με τον καλύτερο τρόπο τα δημοτικά πράγματα, και κυρίως τα δημοτικά έσοδα, σε μια δύσκολη συγκυρία με πενιχρά τα οικονομικά του λαού και του κράτους. Αν δεν μπορέσει να το πράξει, θα είναι επιβαρυντικό για όλους μας.

Η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λαμίας είμαστε μια ανεξάρτητη, αγωνιστική κίνηση πολιτών. Σ’ αυτήν συμμετέχουν πολίτες ανεξάρτητα από πολιτικές, ιδεολογικές και κομματικές αντιλήψεις ή κοινωνικά και επαγγελματικά συμφέροντα, που επιδιώκουν να συνδιαμορφώσουν σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και στοχεύουν συνειδητά στη δημιουργική πολυφωνική σύνθεση απόψεων και ιδεών. Σ’ αυτή τη νέα εποχή αναζητούμε τα πρόσωπα εκείνα και τους συμμάχους μας για να βάλουμε μαζί σε εφαρμογή μια νέα και αναγκαία δημοτική πολιτική: αυτή της συμμετοχής και του ενεργού, υπεύθυνου πολίτη. Θεωρούμε ότι το χρίσμα και το καπέλωμα της αυτοδιοίκησης από τα κόμματα είναι ένα ξεπερασμένο μοντέλο, ένας μη αποδεκτός κοινωνικός και πολιτικός θεσμός, που δεν δικαιολογείται σήμερα η επίκληση του.

Θεωρούμε ότι η λύση είναι στα χέρια των ενεργών πολιτών και όχι του χρίσματος και των κομμάτων.

Τσαλτάκης Αθανάσιος . Ένας ξεχασμένος ήρωας

Θέματα - Πολιτισμός

Παρασκευή, 13 Αύγουστος 2010 00:00

Στο δρόμο Λαμίας - Δομοκού στο ύψος της Καμηλόβρυσης υπάρχει ένα εγκαταλειμμένο μνημείο που πάνω στην πλάκα γράφει:
Δεξιά, δίπλα από την κεντρική μαρμάρινη  πλάκα υπάρχει μια μικρότερη  που δεν φαίνεται από τον δρόμο αλλά για να τη δεις πρέπει να μπεις μέσα στο μνημείο.
Η μικρή μαρμάρινη πλάκα αναγράφει όλα τα ονόματα των ηρωικά πεσόντων στρατιωτών. Φαίνεται ότι κάποτε στην κεντρική μαρμάρινη πλάκα ήταν αναρτημένα μόνο τέσσερα ονόματα από τους δεκαεννέα αγωνιστές της Καμηλόβρυσης .
Πιθανόν ο ανάπηρος πολέμου Ν. Σιούτας από την Λαμία, ίσως στην μνήμη του Σεμ. Σιούτα που έπεσε αγωνιζόμενος μαζί με τους υπόλοιπους μαχητές, δημιούργησε και την δεύτερη  μικρότερη πλάκα αναφέροντας όλους τους αγωνιστές .

Πολλές φορές αναρωτήθηκα ποιος ήταν ο λοχαγός Τσαλτάκης Αθανάσιος, αλλά δεν έβρισκα άκρη , έψαξα στο διαδίκτυο αλλά το μόνο που βρήκα ήταν το στρατόπεδο Αθανασίου Τσαλτάκη στην Λαμία , ώσπου αποφάσισα να απευθυνθώ σε ένα φίλο μου ιστοριοδίφη.
Όταν μου έστειλε  τις πληροφορίες για τον Αθανάσιο Τσαλτάκη κατάλαβα ότι αναφέρονταν σε έναν ήρωα .

Ο Αθανάσιος Τσαλτάκης γεννήθηκε το 1847 στο χωριό Ζώριανος της Φωκίδας .
Φοίτησε στην σχολή Ευελπιδων και βρέθηκε στον ελληνικό στρατό στον πόλεμο του 1897 με τον βαθμό του λοχαγού. Ενώ το στράτευμα είχε διαλυθεί και οι Τούρκοι προέλαυναν προς την Λαμία σχεδόν ανενόχλητοι , ο Τσαλτάκης με ένα μικρό τμήμα Ρουμελιωτών ευζώνων  οχυρώθηκε στα υψώματα της Καμηλόβρυσης και της Ταράτσας , έξω από την Λαμία ,στις πλαγιές της Οθρυος. Προσπάθησε να καθυστερήσει την τούρκικη προέλαση ,αν και γνώριζε ότι αυτή η απόφαση του  ήταν ριψοκίνδυνη και τολμηρή . Στόχος του ήταν η ανασύνταξη των ελληνικών δυνάμεων και η σωτηρία της Λαμίας . Πράγματι με την αυταπάρνηση και τον ηρωισμό του στρατιωτών επιβραδύνθηκε κάπως η τούρκικη πορεία  και δόθηκε χρόνος στην διπλωματία ώστε να συμφωνηθεί ανακωχή με αποφασιστική παρέμβαση του τσάρου Νικολάου. Ο Τσαλτάκης όμως στην προσπάθεια αυτή έχασε την ζωή του. Όμως μαζί με άλλους μαχητές κατάφεραν και την Λαμία από την τουρκική κατοχή .
Προς τιμήν του δόθηκε το όνομα του σε ένα στρατόπεδο στην Λαμία και στην μνήμη αυτού και άλλων μαχητών τελούνται εκδηλώσεις και επιμνημόσυνη δέηση στα κενοτάφια - μνημεία Καμηλόβρυσης και Ταράτσας . (Αγία Παρασκευή )Βιβλιογραφία: Νίκος Δαβανέλλος "Τα πρόσωπα" Λαμία

Δεν ξέρω αν τελούνται εκδηλώσεις ή επιμνημόσυνη δέηση, αλλά ξέρω ότι το μνημείο στην Καμηλόβρυση έχει πέσει στην εγκατάλειψη και την παρακμή. Άβαφτο και γεμάτο χορτάρια, ενώ κάποιος προσπάθησε με μαύρο χρώμα κάποτε να γράψει τα ονόματα των αγωνιστών αλλά και πάλι έχουν φθαρεί.
Αν προσέξει κάποιος το μνημείο υπάρχει και ειδικός χώρος για την κατάθεση στεφάνων ...
Κάποτε ίσως η τελετή της κατάθεσης στεφάνων για τους πρώτους πεσόντες του πολέμου να ήταν καθιερωμένη, αλλά σήμερα βλέπεις έχουμε χρόνια να χάσουμε ανθρώπους .....

  Αναρωτιέμαι από το μνημείο δεν έχει περάσει ποτέ ο δήμαρχος, ο νομάρχης, δημοτικοί υπάλληλοι, στρατιωτικοί διοικητές , δεν το είδε κανένας ,δεν ενδιαφέρεται κανένας , δεν έχει κάποιος συνείδηση, τόση αδιαφορία λοιπόν;
  Από τις τριακόσιες εξήντα πέντε ήμερες που έχει ο χρόνος χρειάζονται το πολύ δυο ημέρες να φρεσκαριστεί  το μνημείο άντε άλλη μια ημέρα να αντικαταστήσουν την μικρότερη πλάκα  να φαίνεται από τον δρόμο για να βλέπει ο κόσμος όλους τους αγωνιστές, άντε και είκοσι λεπτά να καθαριστούν όλα τα χόρτα. Δεν θέλει πολλά,  λίγο φιλότιμο  λίγη όρεξη για δουλειά και αγάπη για την ιστορία του τόπου μας θέλει….

Και αναρωτιέμαι αν ο Αθανάσιος Τσαλτάκης ήξερε για την κατάντια των απογόνων του θα ξαναέκανε το ίδιο , θα θυσίαζε την ζωή του για τα παιδιά του και για τα παιδιά των παιδιών του ;

Γιώργος Καλλίωρας
Μέλος της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας