Μύλοι Μουζέλη:Σύμβολο μιας εποχής για προστασία ή χαλάσματα για κατεδάφιση;
Κυριακή, 21 Φεβρουάριος 2010 01:45
Ποιότητα ζωής - Ελεύθεροι χώροι
ΜΥΛΟΙ ΜΟΥΖΕΛΗ: Σύμβολο μιας εποχής για προστασία
ή χαλάσματα για κατεδάφιση;
Στις περισσότερες επαρχιακές πόλεις υπήρχαν «καπνομάγαζα», «μεταξουργεία», «υφαντουργεία», που η παρουσία τους σηματοδοτεί στην εποχή μας την πρώτη βιομηχανική απόπειρα στην Ελλάδα. Σήμερα όλες σχεδόν οι πόλεις έχουν αξιοποιήσει αυτά τα κτίρια και τα λειτουργούν είτε ως πολιτιστικά κέντρα, είτε ακόμα και ως δημοτικά καταστήματα.
Στη Λαμία, αφού καταστράφηκαν καλντερίμια και σκάλες, αφού κατεδαφίστηκαν τα περισσότερα διατηρητέα και η Δημοτική Αγορά, τα κτίρια στους Μύλους του Μουζέλη είναι ακόμα όρθια για να μας θυμίζουν κάτι από το παρελθόν της πόλης.
Οι Μύλοι του Μουζέλη ή Κρόκου είναι ένα συγκρότημα κτιρίων, ένα ενδιαφέρον δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής, «αυτόπτης» μάρτυρας της ακμής της Λαμίας. Οι Μύλοι, ή «Μύλια», είναι συνδεδεμένοι με την μνήμη της πόλης όταν βρισκόταν σε οικονομικοπολιτιστική ακμή. Ιδρύθηκαν το 1936 από τον Κωνσταντίνο Κρόκο και τον Παναγιώτη Μουζέλη και απασχολούσαν περίπου 500 άτομα μέρα-νύχτα. Τα προϊόντα που παρήγαγαν οι νερόμυλοι ήταν: άλευρα, ρύζι, βαμβάκι και τα υποπροϊόντα τους. Επίσης παρήγαγαν κάθε είδους σπορέλαια και επεξεργάζονταν καπνά από την Ξάνθη, τα οποία εξήγαγαν στην Αμερική και την Αίγυπτο.
Αυτά τα κτίρια και οι χώροι διατηρούν μια εικόνα εκείνης της εποχής, αλλά πάνω απ´ όλα καταγράφουν το “βιομηχανικό ασυνείδητο” των ελληνικών πόλεων, που δεν έγινε ποτέ συνείδηση.
Σήμερα βρίσκονται σε σχετική εγκατάλειψη και προκαλούν στον επισκέπτη συναισθήματα περιέργειας, μυστηρίου, μελαγχολίας, ακόμη και οίκτου .
Η μεγάλη απορία μας είναι: δεν μας ενδιαφέρει να διασώσουμε την Πολιτιστική μας κληρονομιά; Πότε τελικά θα προσπαθήσει αυτή η πόλη να προστατέψει και να αναδείξει την ιστορία της; Είναι τόσο επουσιώδες το ζήτημα της ιστορικής συνέχειας της πόλης μας;
Μήπως τελικά η Λαμία εγκαταλείφτηκε στα σχέδια και τις αποφάσεις των τεχνοκρατών που ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τις κατασκευές δημιουργώντας μια άχαρη τσιμεντούπολη και αδιαφορούν για την συντήρηση των Πολιτιστικών Μνημείων που απαιτεί μια πιο λεπτή προσέγγιση;
Καλούμε τη Δημοτική Αρχή να μας ενημερώσει σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί για την αξιοποίηση αυτών των κτιρίων.
Μπορούμε ακόμη να κάνουμε κάτι!
Ας μην αφήσουμε το παρελθόν να σβήσει….
Πληροφορίες: Γρίβα Εφη
Μέλος Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
Εγγραφές
Εδώ μπορείτε να κάνετε δημιουργία λογαριασμού χρήστη τις ιστοσελίδας και του forum.
ως μέλος τις κίνησης.
Σχόλια
Ως Λαμιώτης που ζει σε άλλη πόλη (Βόλος) θα ήθελα να συμφωνήσω απόλυτα με το παραπάνω άρθρο. Στις περισσότερες πόλεις, παλία βιομηχανικά κτίρια, αποθήκες κλπ. αναστηλώθηκαν και λειτουργούς ως πόλοι πολιτισμικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος. Στον Βόλο πχ. έχουμε τον πολυχώρο Τραλαπάτα, ενά παλιό εργοστάσιο κεραμοποιϊας, που μετά την αναστήλωση/ανακατασκευή του, φιλοξενεί πλέον μουσεία, εστιατόρια, καφέ ενώ μετά την Άνοιξη, στον ανοιχτό του χώρο φιλοξενούνται συναυλίες.
Δυστυχώς στην Λαμία οι όποιες παραμβάσεις ξεκινούν και τελειώνουν γύρω από την πλ. Ελευθερίας ώστε να μαζεύει ο κάθε δήμαρχος τα τέλη από τον καφέ των 3,5 Ευρώ.
Περαστικά σας.
Καταρχήν ως μέλος της πρωτοβουλίας θέλω να σε ευχαριστήσω για την συμμέτοχη σου στα σχόλια του θέματος αυτού. Λόγο τις ιδιαιτερότητας του θέματος - και αυτό γιατί έχουμε να κάνουμε με ένα ιδιωτικό ακίνητο που αξίζει (πρέπει) να προστατευτεί – είχα και εγώ τις αμφιβολίες μου κατά πόσο και αν θα έπρεπε να δημοσιεύσουμε ένα θέμα σαν και αυτό. Ο κόσμος με ρωτάει σε συζητήσεις μας έξω … ‘’Και τι θέλετε να κάνει ο δήμος ; να αγοράσει το ακίνητο του ιδιοκτήτη και να το κάνει μουσείο όπως λέτε; ‘’. Η ουσία όμως είναι ότι έχουμε ένα ακίνητο που ΠΡΕΠΕΙ να προστατευτεί από εμάς και να μην το πάρει ‘’η μπάλα της κατεδάφισης’’ όπως και τόσα αλλά από το 1982 και μετα. Μια χρονία σταθμός μιας που ακόμα και στο βιβλίο του Δαβανέλου με τις φωτογραφίες της παλιάς Λαμίας μπορούμε με μια μάτια να δούμε ποσά ακίνητα χαθήκαν από τότε και μετά … Ειλικρινά πιστεύω ότι το παραπάνω άρθρο έκανε αυτό που θέλαμε τελικά ,δηλαδή να ευαισθητοποίηση τον αναγνώστη πολίτη της Λαμίας και να προβάλει μια άποψη που έχει ήδη εφαρμοστεί σε άλλες πόλεις . Σε ευχαριστώ και πάλι που το σχολίασες και έδειξες ότι δεν είναι τρέλες ούτε ακατόρθωτες οι προτάσεις μας σαν κίνηση πολιτών (παρέμβαση που σκοπός της είναι να συνεχίσει να έχει το ρολό τις και μακροχρόνια αλλά και σε όλη την περιφέρεια τις περιοχής μας).
Μια πόλη που αντί με οποιονδήποτε τρόπο να προστατεύσει και να διατηρήσει τα κτήρια αυτά κοιτάζει πως να τα καταστρέψει...
Νομίζω πως την στάση του δήμου σε τέτοιες περιπτώσεις,την έχουμε δει και την ξέρουμε όλοι !!!...ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ !!!Εγώ σκέφτηκα κάτι (βέβαια δεν ξέρω κατά πόσο σωστή είναι η σκέψη μου αυτή,αυτό το αφήνω στην κρίση σας...) και θα πρότεινα κάτι άλλο. Αφού το κτήριο ανήκει σε ιδιώτη και ο Δήμος ίσως δεν έχει (ή δεν θέλει να βρει) τα χρήματα εκείνα που προφανώς χρειάζονται για να αποκτήσει τα κτήριο, γιατί δεν αναζητούμε την συνδρομή της Εκκλησίας σε μια τέτοια προσπάθεια;
(συνεχίζω παρακάτω γιατί δεν θα με πάρει)
Δηλαδή με απλά λόγια, αν αγόραζε η Εκκλησία το εν λόγο κτήριο (γιατί είμαι σίγουρος πως χρήματα έχει για μια τέτοια αγορά), θα μπορούσε πιστεύω αφού παρέλθει στην κατοχή της, με κάποιο τρόπο (δωρεά πχ) να το διαθέσει και να γίνει ένα μουσείο ή κάτι σχετικό...
Τώρα θα μου πείτε και γιατί να το δώσει ο ιδιώτης στον οποίο ανήκει.Και σας απαντώ και γιατί όχι αν λάβει ένα καλό χρηματικό ποσό ?
Δεν ξέρω αν είναι τόσο σωστή η σκέψη μου αλλά ήθελα να την μοιραστώ μαζί σας, και να την θέσω προς σχολιασμό.
Πάντως το κτήριο αυτό, αξίζει να μείνει όρθιο, να αναπαλαιωθεί,να συντηρηθεί και να αναδειχθεί.
Φιλικά, Σπύρος Φούντας
(Νέο)Μέλος Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας
Τροφοδοσία RSS για τα σχόλια αυτού του άρθρου.